Mostrando entradas con la etiqueta colaboraciones. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta colaboraciones. Mostrar todas las entradas

9.2.07

El artista invitado II. El Regreso

Bien, una vez más, hoy voy a hacer como los políticos y voy a dejar que el blog me lo rellenen otros. Como no tengo gabinete de prensa al que esclavizar, recurriré de nuevo al señor zónulacatro quien, ante la ‘avalancha’ de peticiones y al aburrimiento que pasa en la tienda mientras sus habituales están de exámenes, ha ‘warhammerizado’ también a Quin y a Touri. Mejor que os lo explique él solito:

“Resulta que en el mundo Warhammer hay un par de aventureros famosillos que van por ahí desfaciendo entuertos: Gotrek el Enano y Félix el alegre trovador.

Mientras Gotrek rosma, se queja, gruñe y se lanza al cuello de todo aquel que no le gusta, Félix lleva un talante más dialogante, menos agresivo y más reflexivo... Gotrek es la estrella, Félix el cerebro...

Para más Inri hay novelas con las aventuras de este par y una de ellas tiene el título de MATASKAVENS

Curioso non si??"

3.2.07

El artista invitado

El señor zónulacatro, inspirado por unas cuantas copas de LK del Malas Pécoras y por mi rallada sobre el parecido entre el Estatuto de Warhammer, me manda esta photocomposición en la que convierte al preclaro líder del partido de los 37 escaños en el cabecilla de una banda Skaven. "A mi es que ese tío siempre me ha tenido pinta de rata escurridiza", afirma el autor.
Venga, dadle coba en los comentarios y a lo mejor se anima a hacer versiones de Touriño-imperial y Quintana-orco.

Y, como guinda final, os señalo una noticia la mar de curiosa. Yo creo que el padre va a ser el concejal de urbanismo., que esa gente es muy dada a saltarse las normas de seguridad. ¿Podré apuntarme por internet a la porra que se hace en el pueblo?

8.9.06

Os reis do mambo

Este blog siempre ha sido un lugar que ha luchado por la causa del onanismo, la desidia, la cocina tradicional y la libertad de expresión. Por eso, casi un año después de haber subido aquí las primeras letras, damos cabida a una nueva etapa intelectual y social, convirtiéndonos en un refugio para textos comprometedores y escabrosos. ¡No te calles lo que piensas! ¡Publícalo aquí! (Tarifas asequibles para todas las edades. Nos reservamos el derecho de manipular y mutilar los originales)

Declaración oficial de O Nadador: Para non perder un amigo tiven que esconder este post no A metro escaso del Cinismo. Coma Acnur, A metro escaso del cinismo, acolle esta peza que non puiden resistirme a redactar. Agradezo a súa solidaridade a El Duende

Cando o Chinés e os seus secuaces se viron acurralados nun piso de Leganés a desesperación levounos a autoinmolarse, según a deturpada versión do goberno de Zapatero. Os folguistas en Corea do Sur ante a imposibilidade de loitar contra un país controlado polas trasnacionais córtanse un dedo. Os kurdos van un paso por diante e quéimanse ao bonzo. Millóns de persoas do Terceiro Mundo arriscan a vida por fuxir da fame negra. A desesperación é mala e pode levarche a tomar decisións radicais e drásticas. Coma un amigo meu que se apuntou a clases de salsa.

O problema non é a salsa en si. O problema é que non dá o perfil de persoa que se apuntaría a esta actividade. Quizais baile de salón si pero a salsa non. Sen embargo este colega, un tipo moi intelixente, é coñecedor do poder seductor do baile latino e, ante a súa sequía na búsqueda de féminas en idade procreativa, decide ir a por todas e menear as cadeiras.

Discutía con outro ser humano se as mulleres se sentían fascinadas por este tipo de danza. El afirmaba que só as pijas e cuarentonas e eu dicía que todas, confesable ou inconfesablemente, sentían a chamada do asucar sabrosón. Seguro que hai excepcións pero coma di House a xente minte. Pola súa banda Shakira afirma que as cadeiras non minten. Quedádevos co voso ídolo predilecto.